കേരളചരിത്രത്തില് ബുദ്ധമതത്തിന്റെ സാംസ്ക്കാരിക പ്രകാശത്തെ ഊതിക്കെടുത്തുന്നതിനായി ചുരുങ്ങിയത് ആയിരം വര്ഷങ്ങളെങ്കിലും തമസ്ക്കരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഐതീഹ്യങ്ങളും, പുരാണങ്ങളും, പുലിപ്പാല് കഥകളുമായി ജനങ്ങളെ വളഞ്ഞ് പിടിച്ച് ശൂദ്ര ഹിന്ദുക്കളാക്കിയപ്പോള് നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടത് വിലപ്പെട്ട സംസ്ക്കാരമായിരുന്നു. കേരള ഹിന്ദുക്കളിലെ മുക്കാല് പങ്കും വരുന്ന ഈഴവര്(തീയ്യര്), വിശ്വകര്മജര് എന്നീ വിഭാഗങ്ങളും, മുസ്ലീങ്ങളും, ക്രിസ്തുമത വിശ്വാസികളും ബുദ്ധമതവിശ്വാസികളായിരുന്നു എന്നത് കുഴിച്ചുമൂടപ്പെട്ട ഒരു സത്യമാണ്. ഈ വിഭാഗം ജനങ്ങള്ക്ക് ആത്മാഭിമാനവും വംശീയമായ അടിത്തറയും നല്കുന്ന ഈ കണ്ടെത്തലിനെ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത് സാമൂഹ്യമായ നവോത്ഥാനത്തിന് കാരണമാകും എന്ന്തിനാല് ചിത്രകാരന് 1993ല് വരച്ച 'അയ്യപ്പന്' എന്ന ഒരു ഓയില് പെയ്ന്റിങ്ങും, ഈ മാസം കൊച്ചിയില് നിന്നും പ്രസിദ്ദീകരിച്ച ഒരു മാഗസിനില് ശ്രീ എസ്.പി നബൂതിരിപ്പാട് എഴുതിയ ഒരു ലേഖനത്തിന്റെ പ്രസക്ത ഭാഗങ്ങളും ചേര്ക്കുന്നു:
xxxxxxxശ്രീ എസ്.പി നബൂതിരിപ്പാട് : "ലോകത്തുള്ള എല്ലാ അയ്യപ്പക്ഷേത്രങ്ങളിലും സ്ത്രീകള്ക്ക് പ്രവേശിക്കാം ശബരിമലയില് മാത്രം പാടില്ല. ഇതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു? ശബരിമല ഒരു ഹിന്ദു ക്ഷേത്രമായിരുന്നില്ല.അതൊരു ബുദ്ധവിഹാരമായിരുന്നു. ഇവിടത്തെ ഹിന്ദുക്കള് ഇതു കയ്യേറി ക്ഷേത്രമാക്കിയതാണ്. ഇങ്ങനെ ക്ഷേത്രമാക്കിയപ്പോഴും ബുദ്ധവിഹാരത്തിന്റെ പല സവിശേഷതകളും പിന്തുടര്ന്നു പോന്നു. ശരണം വിളി അതിലൊന്നാണ്. 'ബുദ്ധം ശരണം ഗഛാമി - സംഘം ശരണം ഗഛാമി' എന്നതിന്റെ ഒരു അനുകരണമാണ് ശബരിമലയിലെ ശരണ മന്ത്രധ്വനി. മത മൌലീകവാദികളായ ചില ഹിന്ദുത്വ ശകതികള് ബുദ്ധമതത്തിനെതിരെ സംഘടിത പോരാട്ടങ്ങള് നടത്തി എന്നത് ചരിത്ര സത്യമാണ്. ജന്മദേശത്തുനിന്നു ബുദ്ധമതത്തെ നാടുകടത്തുകയാണ് ഉണ്ടായത്. ഇന്ന് ബുദ്ധ മതത്തിന് ഏറ്റവും അധികം അനുയായികളുള്ളത് ഇന്ത്യക്ക്വെളിയിലാണ്. ഇസ്ലാം മത വിശ്വാസിയായ വാവര് അയ്യപ്പന്റെ സുഹൃത്തും സഹായിയുമായിരുന്നല്ലോ. ഇസ്ലാം ഇന്ത്യയിലെത്തിയതിനുശേഷമാണ് അയ്യപ്പ ചരിത്രമെന്ന് ഇതില് നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. ബുദ്ധനാണെങ്കില് 2500 വര്ഷത്തെ പഴക്കമുണ്ട്. ഇതൊന്നും ചരിത്രാതീതകാലത്തെ കഥകളല്ല. ഹിന്ദു മതത്തില് ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തിയായി നില നിന്നപ്പോഴും ശബരിമലയില് ജാതിമത ഭേതമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ബുദ്ധമത സ്വാധീനത്തിന്റെ തുടര്ച്ചയാണിത്. സ്ത്രീകള്ക്ക് ബുദ്ധവിഹാരങ്ങളില് പ്രവേശനമില്ല. ആ സബ്രദായം ഹിന്ദു ക്ഷേത്രമായപ്പോഴും തുടര്ന്നുവന്നു. ബുദ്ധനും, ശാസ്താവിനും സംസ്കൃതത്തില് ഒരേ പര്യായങ്ങളാണ്. ധര്മ്മ ശാസ്താവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു കവിതയില്"തഥഗതാതിഭൂതകഥന് ശാസ്താവു നീതന്നെയോ" എന്ന് മഹാകവി മഠം ശ്രീധരന് നബൂതിരി ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. ശബരിമലയിലെ വിഗ്രഹം പോലും ഒരു ബുദ്ധശില്പമാണെന്ന് കരുതുന്നവരുണ്ട്. ചതുര്വേദങ്ങളിലോ ദശാവതാര കഥകളിലോ അയ്യപ്പന് എന്നൊരു ദൈവമില്ല. കലികാലദൈവം എന്നാണ് അയ്യപ്പനെ പ്രകീര്ത്തിക്കാറുള്ളത്. കേരളത്തിനു വെളിയില് തന്നെ അടുത്തകാലത്താണ് അയ്യപ്പന്റെ അബലങ്ങള് ഉയര്ന്നു വന്നത്. സ്ഥാപനങ്ങള് രൂപാന്തരപ്പെടുബോള് പഴയ പല ആചാരങ്ങളും നിലനിന്നുപോകും. ബുദ്ധമത സങ്കല്പങ്ങള് അങ്ങനെയാണ് ശബരിമലയില് ക്ഷേത്രാചാരങ്ങളുടെ ഭാഗമായത്. ഹിംസ്ര ജന്തുക്കളുള്ള ഘോരവനങ്ങളിലൂടെയുള്ള ദുരിതപൂര്ണമായ പദയാത്രയില് സ്ത്രീകളെ ഒഴിവാക്കിയ പ്രായോഗിക ബുദ്ധിയും ഇതില് ഒരു ഘടകമാവാം. പഴയകാലത്ത് ഒരു ഭയപ്പാടോടുകൂടി മാത്രമേ ശബരിമല തീര്ത്ഥാടനത്തെ കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ.അന്ന് ആ ഭയത്തിന് അടിസ്ഥാന തത്വവുമുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഭയമാണ് കര്ശനമായ മണ്ഡലവ്രതത്തിനും മറ്റും രൂപം നല്കിയത്. ആധുനിക സൌകര്യങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തില് ഇന്ന് അതില് പലതിനും പ്രസക്തി ഇല്ലാതായിട്ടുണ്ട്. സാഹസികമായ ഒരു വിനോദസഞ്ചാരത്തിന്റെ മറു വശം അറിഞ്ഞോ, അറിയാതെയോ ഇപ്പോള് ഈ തീര്ത്ഥാടനത്തിന്റെ ഭാഗമായിട്ടുണ്ട്. അയ്യപ്പന് ബ്രഹ്മചാരിയാണെന്ന വാദത്തിന് പുരാണങ്ങളുടെയൊന്നും പിന്തുണയില്ല. അയ്യപ്പന്റെ മറ്റുക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നും തന്നെ ഈ വിലക്കില്ല. തൊട്ടടുത്തുള്ള മാളികപുറത്തിന്റെ പ്രസക്തിയെന്താണ്? അതിനും ഐതീഹ്യങ്ങള് കണ്ടെത്തണം. ഐതീഹ്യങ്ങള് മെനഞ്ഞെടുക്കുക എന്നത് സ്ഥാപിതാവശ്യക്കാരുടെ ഭാവനാ വിലാസമാണ്. ബുദ്ധവിഹാരം ഹിന്ദു ക്ഷേത്രം ആയതിനെ തുടര്ന്നുണ്ടായ ഐതീഹ്യപരസ്യങ്ങളുടെ മായാവലയത്തില് നിന്നും സത്യം കണ്ടെത്താന് മികച്ച ചരിത്രഗവേഷകര്ക്കു മാത്രമേ കഴിയുകയുള്ളൂ" -ശ്രീ എസ്.പി നബൂതിരിപ്പാട് xxxxxxx
xxxxxxxശ്രീ എസ്.പി നബൂതിരിപ്പാട് : "ലോകത്തുള്ള എല്ലാ അയ്യപ്പക്ഷേത്രങ്ങളിലും സ്ത്രീകള്ക്ക് പ്രവേശിക്കാം ശബരിമലയില് മാത്രം പാടില്ല. ഇതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു? ശബരിമല ഒരു ഹിന്ദു ക്ഷേത്രമായിരുന്നില്ല.അതൊരു ബുദ്ധവിഹാരമായിരുന്നു. ഇവിടത്തെ ഹിന്ദുക്കള് ഇതു കയ്യേറി ക്ഷേത്രമാക്കിയതാണ്. ഇങ്ങനെ ക്ഷേത്രമാക്കിയപ്പോഴും ബുദ്ധവിഹാരത്തിന്റെ പല സവിശേഷതകളും പിന്തുടര്ന്നു പോന്നു. ശരണം വിളി അതിലൊന്നാണ്. 'ബുദ്ധം ശരണം ഗഛാമി - സംഘം ശരണം ഗഛാമി' എന്നതിന്റെ ഒരു അനുകരണമാണ് ശബരിമലയിലെ ശരണ മന്ത്രധ്വനി. മത മൌലീകവാദികളായ ചില ഹിന്ദുത്വ ശകതികള് ബുദ്ധമതത്തിനെതിരെ സംഘടിത പോരാട്ടങ്ങള് നടത്തി എന്നത് ചരിത്ര സത്യമാണ്. ജന്മദേശത്തുനിന്നു ബുദ്ധമതത്തെ നാടുകടത്തുകയാണ് ഉണ്ടായത്. ഇന്ന് ബുദ്ധ മതത്തിന് ഏറ്റവും അധികം അനുയായികളുള്ളത് ഇന്ത്യക്ക്വെളിയിലാണ്. ഇസ്ലാം മത വിശ്വാസിയായ വാവര് അയ്യപ്പന്റെ സുഹൃത്തും സഹായിയുമായിരുന്നല്ലോ. ഇസ്ലാം ഇന്ത്യയിലെത്തിയതിനുശേഷമാണ് അയ്യപ്പ ചരിത്രമെന്ന് ഇതില് നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. ബുദ്ധനാണെങ്കില് 2500 വര്ഷത്തെ പഴക്കമുണ്ട്. ഇതൊന്നും ചരിത്രാതീതകാലത്തെ കഥകളല്ല. ഹിന്ദു മതത്തില് ജാതി വ്യവസ്ഥ ശക്തിയായി നില നിന്നപ്പോഴും ശബരിമലയില് ജാതിമത ഭേതമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ബുദ്ധമത സ്വാധീനത്തിന്റെ തുടര്ച്ചയാണിത്. സ്ത്രീകള്ക്ക് ബുദ്ധവിഹാരങ്ങളില് പ്രവേശനമില്ല. ആ സബ്രദായം ഹിന്ദു ക്ഷേത്രമായപ്പോഴും തുടര്ന്നുവന്നു. ബുദ്ധനും, ശാസ്താവിനും സംസ്കൃതത്തില് ഒരേ പര്യായങ്ങളാണ്. ധര്മ്മ ശാസ്താവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു കവിതയില്"തഥഗതാതിഭൂതകഥന് ശാസ്താവു നീതന്നെയോ" എന്ന് മഹാകവി മഠം ശ്രീധരന് നബൂതിരി ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. ശബരിമലയിലെ വിഗ്രഹം പോലും ഒരു ബുദ്ധശില്പമാണെന്ന് കരുതുന്നവരുണ്ട്. ചതുര്വേദങ്ങളിലോ ദശാവതാര കഥകളിലോ അയ്യപ്പന് എന്നൊരു ദൈവമില്ല. കലികാലദൈവം എന്നാണ് അയ്യപ്പനെ പ്രകീര്ത്തിക്കാറുള്ളത്. കേരളത്തിനു വെളിയില് തന്നെ അടുത്തകാലത്താണ് അയ്യപ്പന്റെ അബലങ്ങള് ഉയര്ന്നു വന്നത്. സ്ഥാപനങ്ങള് രൂപാന്തരപ്പെടുബോള് പഴയ പല ആചാരങ്ങളും നിലനിന്നുപോകും. ബുദ്ധമത സങ്കല്പങ്ങള് അങ്ങനെയാണ് ശബരിമലയില് ക്ഷേത്രാചാരങ്ങളുടെ ഭാഗമായത്. ഹിംസ്ര ജന്തുക്കളുള്ള ഘോരവനങ്ങളിലൂടെയുള്ള ദുരിതപൂര്ണമായ പദയാത്രയില് സ്ത്രീകളെ ഒഴിവാക്കിയ പ്രായോഗിക ബുദ്ധിയും ഇതില് ഒരു ഘടകമാവാം. പഴയകാലത്ത് ഒരു ഭയപ്പാടോടുകൂടി മാത്രമേ ശബരിമല തീര്ത്ഥാടനത്തെ കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ.അന്ന് ആ ഭയത്തിന് അടിസ്ഥാന തത്വവുമുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഭയമാണ് കര്ശനമായ മണ്ഡലവ്രതത്തിനും മറ്റും രൂപം നല്കിയത്. ആധുനിക സൌകര്യങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തില് ഇന്ന് അതില് പലതിനും പ്രസക്തി ഇല്ലാതായിട്ടുണ്ട്. സാഹസികമായ ഒരു വിനോദസഞ്ചാരത്തിന്റെ മറു വശം അറിഞ്ഞോ, അറിയാതെയോ ഇപ്പോള് ഈ തീര്ത്ഥാടനത്തിന്റെ ഭാഗമായിട്ടുണ്ട്. അയ്യപ്പന് ബ്രഹ്മചാരിയാണെന്ന വാദത്തിന് പുരാണങ്ങളുടെയൊന്നും പിന്തുണയില്ല. അയ്യപ്പന്റെ മറ്റുക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നും തന്നെ ഈ വിലക്കില്ല. തൊട്ടടുത്തുള്ള മാളികപുറത്തിന്റെ പ്രസക്തിയെന്താണ്? അതിനും ഐതീഹ്യങ്ങള് കണ്ടെത്തണം. ഐതീഹ്യങ്ങള് മെനഞ്ഞെടുക്കുക എന്നത് സ്ഥാപിതാവശ്യക്കാരുടെ ഭാവനാ വിലാസമാണ്. ബുദ്ധവിഹാരം ഹിന്ദു ക്ഷേത്രം ആയതിനെ തുടര്ന്നുണ്ടായ ഐതീഹ്യപരസ്യങ്ങളുടെ മായാവലയത്തില് നിന്നും സത്യം കണ്ടെത്താന് മികച്ച ചരിത്രഗവേഷകര്ക്കു മാത്രമേ കഴിയുകയുള്ളൂ" -ശ്രീ എസ്.പി നബൂതിരിപ്പാട് xxxxxxx
No comments:
Post a Comment